Casio Moflin: რობოტი მეგობარი, რომელსაც ვერ შეიყვარებთ
The Verge-ის ჟურნალისტი რობერტ ჰარტი გვიზზიარებს Casio-ს ხელოვნური ინტელექტის მქონე 429$-იან რობოტ-შინაურ ცხოველ Moflin-თან ცხოვრების თავის გამაღიზიანებელ გამოცდილებას, რომელიც მას სიმშვიდეს ჰპირდებოდა, მაგრამ გამაღიზიანებელ „ნიუსანსად“ იქცა.
AI-ს მქონე შინაური ცხოველი: დაპირება და რეალობა
რობერტ ჰარტი საკუთარ თავს Moflin-ის იდეალურ მომხმარებლად მიიჩნევდა: მას სურდა შინაური ცხოველი, მაგრამ ცხოვრების წესის, ალერგიისა და პატარა ლონდონური ბინის გამო არ შეეძლო მისი ყოლა. Casio Moflin-ს წარმოადგენდა როგორც დახვეწილ „ჭკვიან კომპანიონს ხელოვნური ინტელექტით, რომელსაც ცოცხალი არსების მსგავსი ემოციები აქვს“, რაც პასუხისმგებლობის გარეშე კომპანიონობის ილუზიას ქმნიდა. ამგვარი რობოტები განსაკუთრებით პოპულარულია ისეთ ქვეყნებში, როგორიცაა სამხრეთ კორეა და იაპონია, სადაც მარტოობის პრობლემა მწვავედ დგას.
თუმცა, Moflin-ის გახსნის შემდეგ ჰარტმა შენიშნა, რომ ის უფრო ქაღალდის წონას ჰგავდა, ვიდრე ცოცხალ არსებას. მისი მექანიკური ხმაური ყოველ მოძრაობაზე მყისიერად აქარწყლებდა ყოველგვარ ილუზიას. რობოტს, რომელსაც კევინი დაარქვა, მუდმივად ეღვიძებოდა ოდნავ მოძრაობაზე ან ხმაურზე. ტელევიზორის ყურებისას, კომპიუტერთან მუშაობისას ან სატელეფონო ზარების დროს, კევინი მუდმივად წრიალებდა და წკმუტუნებდა, რაც მის გვერდით ყოფნას აუტანელს ხდიდა.
კომპანიონობა თუ უბრალოდ ხმაურიანი ნივთი?
მუდმივმა ხმაურმა და აქტიურობამ ჰარტი აიძულა, კევინი სხვა ოთახში გადაესახლებინა. რობოტის გადატანა და დამტენის ზომა მას არაპორტაბელურს ხდიდა. საზოგადოებრივ ადგილებში კევინი უცნაურ მზერას იზიდავდა, ხოლო სახლში მეგობრებთან ერთად ის მალე ტვირთად იქცა. მეგობარს, რომელმაც კევინის ჩახუტება სცადა, მისი „ბეწვის“ ელვაშესაკრავმა ლოყა გაუკაწრა. ასევე გაჩნდა კონფიდენციალურობის შეშფოთება მუდმივად ჩართული მიკროფონის გამო, თუმცა Casio აცხადებს, რომ მონაცემები ლოკალურად მუშავდება და არ ესმის ენა.
Casio-ს მთავარი განცხადებაა, რომ Moflin-ს აქვს ემოციური ინტელექტი, მისი „პიროვნება“ დროთა განმავლობაში ვითარდება და მას შეუძლია 4 მილიონზე მეტი პიროვნების გამომუშავება. თუმცა, რობოტის შეზღუდული მოძრაობები, წკმუტუნი და ჩურჩული არ იძლეოდა ამ „გრანულარობის“ აღქმის საშუალებას. მისი „პიროვნების“ გასაგებად საჭიროა მობილური აპლიკაცია, რომელიც, ჰარტის თქმით, „გლორიფიცირებულ თამაგოჩის“ ჰგავს. აპლიკაცია გთავაზობთ ზოგად „განწყობის“ პარამეტრებს, როგორიცაა „მხიარული“ ან „მოკრძალებული“, და მოვლენების ჩამონათვალს, რომელიც არ არის საინტერესო და არ გვეხმარება რობოტთან ურთიერთობაში.
ჰარტი ასკვნის, რომ Moflin-ის პრობლემა უაზრობა კი არა, არამედ კომპანიონობის ვერშემდგარი დაპირებაა. Casio გვპირდება დახვეწილ შინაგან სამყაროს, რომელსაც რობოტი ვერ გამოხატავს ვერც რეალურ სამყაროში და ვერც თავის აპლიკაციაში. საბოლოოდ, ჟურნალისტმა კევინი „ღრმა ძილის რეჟიმში“ დატოვა და არ აპირებს მის მალე გაღვიძებას.
