არაფერია იმაზე უფრო მნიშვნელოვანი, ვიდრე გუნდის ფილოსოფია, რომელიც ნებისმიერ თანამშრომელზე მაღლა დგას. ეს არის პრინციპი, რომელსაც დიდი ლიდერებმა იციან იყენებენ გრძელვადიანი წარმატების მისაღწევად. ამ პრინციპზე იყოს აწყობილი ლეგენდარული სერ ალექს ფერგისონის მანჩესტერ იუნაიტედი. კლუბის კულტურა, ღირებულებები და პრინციპები ყველაზე ძლიერი მოთამაშეების ეგოზე მაღლა იდგა. ეს არ არის უბრალოდ თამაში ან ბიზნესი, ეს არის ფილოსოფია.
ფერგისონის რკინის მუშტი
მოდით, დავუბრუნდეთ იმ ეპოქას, როცა ფეხბურთის სამყაროში ლეგენდები იქმნებოდა, ფერგისონი უდიდესი ლეგენდა იყო. მისი მეთოდი, რომელიც ერთი შეხედვით უხეში და უკომპრომისო ჩანდა, იყო მრავალწლიანი შრომის და გამოცდილების ნაყოფი. ის ყოველთვის მოქმედებდა გუნდის ინტერესებიდან გამომდინარე და არასოდეს ეპუებოდა არც ერთ მოთამაშეს, როგორი ვარსკვლავიც არ უნდა ყოფილიყო ის.
მისი პირველი სერიოზული გამოწვევა იყო დევიდ ბექემი. ბექემი იყო არა მხოლოდ ფეხბურთელი, არამედ გლობალური სუპერვარსკვლავი, რომლის სახელიც, ფეხბურთის გარდა, მოდასთან და შოუბიზნესთან ასოცირდებოდა. 2003 წელს, ცნობილი „საფეხბურთო ბუცის ინციდენტის“ დროს, ფერგისონი ბექემს გასახდელში დაუპირისპირდა. კამათის დროს ფერგისონმა ბუცის ყუთი დაარტყა და ბექემს წარბი გაუხეთქა. ამ ინციდენტს მოჰყვა ბექემის წასვლა მადრიდის რეალში. ფერგისონის მესიჯი ნათელი იყო: არავინაა კლუბზე დიდი. შენი პოპულარობა, ფული და გლამური მეორე ხარისხოვანია მაშინ, როცა საქმე ეხება გუნდის დისციპლინას და წესებს.
შემდეგი იყო რუდ ვან ნისტელროი. ჰოლანდიელი იყო მანჩესტერის მთავარი ბომბარდირი და გულშემატკივრების საყვარელი ფეხბურთელი. ის იყო გუნდის ლიდერი, მაგრამ მისი ქცევა თანაგუნდელებთან და მოედანზე ხშირად იყო პრობლემური. განსაკუთრებით აღსანიშნავია კონფლიქტი, რომელიც მას ახალგაზრდა კრიშტიანუ რონალდუსთან მოუვიდა. ნისტელროიმ რონალდუს ვარჯიშის დროს დასცინა, რამაც ფერგისონი გააბრაზა. მან ნისტელროის თამაშის ნება არ მისცა ლიგის თასის ფინალში, რის შედეგადაც ჰოლანდიელი რეალ მადრიდში გადავიდა. ამ შემთხვევაშიც ფერგისონმა დაამტკიცა, რომ ერთი მოთამაშის ეგო არაფერია გუნდის ჰარმონიასთან და სამუშაო ეთიკასთან შედარებით.
არ დაგვავიწყდეს ლეგენდარული როი კინი. ირლანდიელი კინი მანჩესტერ იუნაიტედის კაპიტანი იყო. ის იყო გუნდის სული, გული და ლიდერი. მისი თავდადება, გამბედაობა და მოედანზე ბრძოლის უნარი ლეგენდარული იყო, მაგრამ 2005 წელს, როდესაც კინმა მანჩესტერის ტელევიზიისთვის მიცემულ ინტერვიუში თანაგუნდელები მკაცრად გააკრიტიკა, ფერგისონმა გადაწყვიტა, რომ მისი მოთამაშეების საჯაროდ დამცირება წითელი ხაზი იყო. კინი დაითხოვა და ეს იყო ერთ-ერთი ყველაზე შოკისმომგვრელი გადაწყვეტილება ფეხბურთის ისტორიაში. აქაც, ფერგისონის პრინციპმა გაიმარჯვა: არავინ არ არის ხელშეუხებელი, თუნდაც გუნდის კაპიტანი.
ფერგისონის გაკვეთილი ბიზნესისთვის
კომპანიის წარმატება, ისევე როგორც ფეხბურთის გუნდის, დამოკიდებულია არა მხოლოდ ინდივიდუალურ ნიჭზე, არამედ გუნდურ სულზე, ფილოსოფიაზე და კულტურაზე.
- კომპანიის ფილოსოფია ვარსკვლავზე მაღლა დგას: ბექემის მაგალითი გვიჩვენებს, რომ კომპანიის ღირებულებები და მისი პრინციპები უმნიშვნელოვანესია. თუ თანამშრომელი, თუნდაც ყველაზე ნიჭიერი და წარმატებული, არ იზიარებს ამ ღირებულებებს, ის საბოლოოდ ზიანს აყენებს კომპანიის კულტურას. ლიდერი უნდა იყოს მზად, მიიღოს რთული გადაწყვეტილებები, რათა დაიცვას კომპანიის საძირკველი.
- გუნდური ჰარმონია ინდივიდუალურ ეგოზე მნიშვნელოვანია: ნისტელროის ისტორია გვახსენებს, რომ თანამშრომლებს შორის ჯანსაღი ურთიერთობები წარმატების საწინდარია. თუ თანამშრომელი თავის ეგოს გუნდურ მუშაობაზე წინ აყენებს, ის აზიანებს მთელ გუნდს. კარგი ლიდერი ამჩნევს ასეთ პრობლემებს და სწრაფად მოქმედებს, რათა დაიცვას გუნდი.
- ყველა თანამშრომელი ანგარიშვალდებულია: როი კინის მაგალითი გვასწავლის, რომ პასუხისმგებლობა და ანგარიშვალდებულება ყველა თანამშრომელს ეხება, მიუხედავად მისი სტატუსისა. არ არსებობს ხელშეუხებელი თანამშრომელი. ლიდერმა უნდა დაამყაროს კულტურა, სადაც ყველა პატივს სცემს ერთმანეთს და მოქმედებს კომპანიის ინტერესების შესაბამისად.
- წარმატება კულტურის შედეგია: ფერგისონმა შექმნა სისტემა, სადაც ახალგაზრდა მოთამაშეები ეცნობოდნენ კლუბის ტრადიციებს და ისწავლებდნენ პატივისცემას. ის არ ყიდულობდა მზა ვარსკვლავებს, არამედ აყალიბებდა მათ. ბიზნესისთვის ეს იმას ნიშნავს, რომ კომპანიამ უნდა შექმნას ისეთი გარემო, სადაც თანამშრომლებს ეძლევათ განვითარების საშუალება, სადაც ისინი იზიარებენ კომპანიის ფილოსოფიას და სადაც გუნდური მუშაობა არის მთავარი პრიორიტეტი.
ფერგისონის მაგალითი არ არის უბრალოდ ისტორია ფეხბურთზე. ეს არის გაკვეთილი ლიდერობის, კულტურის და წარმატების შესახებ. მისი მთავარი პრინციპი ის იყო, რომ არაფერი, არც ერთი ინდივიდი, არც ერთი ეგო, არც ერთი მილიონი დოლარი არ უნდა იყოს გუნდზე და მის ფილოსოფიაზე მნიშვნელოვანი. სწორედ ამიტომ, მან შექმნა არა მხოლოდ გუნდი, არამედ ლეგენდა.
ამიტომ, კომპანიის ლიდერებო, დაფიქრდით: რა არის თქვენი ფერგისონისეული პრინციპი? რა არის თქვენი კომპანიის კულტურა? როგორ იცავთ მას? და რაც მთავარია, მზად ხართ შესწიროთ თქვენი სუპერვარსკვლავი მის შესანარჩუნებლად?
